berrylullaby's soup

About

''Whatever you do will be insignificant, but it is very important that you do it''

Accounts

Newer posts are loading.

You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.

March 05 2012

→ loveyourchaos.tumblr.com

Reposted from

halucine via

badhairday

#
React

→ piccsy.com

Reposted from

japopatrze

#
React

Reposted from

peeper

#
React

→ 24.media.tumblr.com

Reposted from

whispersweetnothings via

justthewayyouare

#
React

Reposted from

retaliate

#
React

Reposted from

maligne

#
React

Reposted from

deusexmachina

#
React

Reposted from

bluepanda

#
React

Reposted from

banita

#
React

March 04 2012

“

 Dwunastu braci wierząc w sny, zbadało mur od marzeń strony, 
A poza murem płakał głos, dziewczęcy głos zaprzepaszczony. 

I pokochali głosu dźwięk i chętny domysł o dziewczynie, 
I zgadywali kształty ust po tym, jak śpiew od żalu ginie... 

Mówili o niej: " Łka więc jest!" - i nic innego nie mówili, 
I przeżegnali cały świat - i świat zadumał się w tej chwili... 

Porwali młoty w twardą dłoń i jęli w mury tłuc z łoskotem! 
I nie wiedziała ślepa noc, kto jest człowiekiem, a kto młotem? 

"O, prędzej skruszmy zimny głaz, nim śmierć Dziewczynę rdzą powlecze"- 
Tak, waląc w mur, dwunasty brat do jedenastu innych rzecze. 

Ale daremny był ich trud, daremny ramion sprzęg i usił! 
Oddali ciała swe na strwon owemu snowi, co ich kusił! 

Łamią się piersi, trzeszczy kość, próchnieją dłonie, twarze bledną... 
I wszyscy w jednym zmarli dniu i noc wieczystą mieli jedną! 

Lecz cienie zmarłych - Boże mój! - nie wypuściły młotów z dłoni! 
I tylko inny płynie czas i tylko młot inaczej dzwoni... 

I dzwoni w przód ! I dzwoni wspak! I wzwyż za każdym grzmi nawrotem! 
I nie wiedziała ślepa noc, kto tu jest cieniem, a kto młotem? 

" O, prędzej skruszmy zimny głaz, nim śmierć Dziewczynę rdzą powlecze!" - 
Tak, waląc w mur, dwunasty cień do jedenastu innych rzecze . 

Lecz cieniom zbrakło nagle sił, a cień się mrokom nie opiera! 
I powymarły jeszcze raz, bo nigdy dość się nie umiera...